دکتر ابراهیم مسعودنیا

با کمال خوشوقتی به اطلاع می رساند که کتاب « جامعه شناسی پزشکی » تالیف دکتر مسعودنیا، چاپ انتشارات دانشگاه تهران، در بیستمین دوره انتخاب کتاب های برتر دانشگاهی، بعنوان کتاب برتر در رشته پزشکی برگزیده شد.

مقاله جدید دکتر مسعودنیا ، با عنوان:نوروتیسم، برونگرایی و مشارکت در فعالیتهای بدنی: ارزیابی مدل گرانشی در مجله مطالعات روانشناختی، شماره 27، پاییز 1390 منتشر شد.

چکیده

از دهه 1970 كوشش هاي زيادي در جهت فهم نقش تعيين كننده هاي عمده مشاركت افراد در فعاليت هاي فيزيكي و ورزشي انجام شده است. يكي از اين تلاش ها، فهم اين مساله بود كه آيا مشاركت افراد در ورزش نتيجه تفاوت هاي از پيش موجود شخصيتي آنها است يا آنكه تفاوت هاي شخصيتي در فرايند مشاركت افراد در فعاليت هاي بدني شكل مي گيرد. اين پژوهش با هدف تعيين تفاوت و مقايسه ميان ورزشكاران و غيرورزشكاران از نظر دو ويژگي شخصيتي نوروتيسم و برونگرايي و در پرتو مدل گرانشي و در قالب طرح پس رويدادي انجام شد. نمونه آماري 124 ورزشكار (69 مرد و 55 زن) كه به تازگي وارد باشگاه هاي بدن سازي شده بودند و 116 غيرورزشكار (51 مرد و 65 زن) بودند. اين پاسخگويان سپس به پرسشنامه پنج عامل بزرگ (BFI) پاسخ دادند. يافته ها نشان داد ميان ورزشكاران و غيرورزشكاران از نظر نوروتيسم (01/0>P) و برونگرايي (01/0>P) تفاوتي معنادار وجود داشت. تحليل رگرسيون لوجستيك نشان داد كه متغيرهاي اجتماعي- جمعيت شناختي (مدل اول) 9/18 درصد از واريانس مشاركت در ورزش را تبيين كردند. در مدل دوم، متغيرهاي نوروتيسم و برونگرايي، 9/7 درصد از تبيين واريانس مشاركت در ورزش را بهبود بخشيدند. نتايج پژوهش حاضر، اعتبار مدل گرانشي را تاييد كرده است كه بر وجود تفاوت هاي ازپيش موجود شخصيتي، مانند نوروتيسم و برونگرايي در مشاركت در فعاليت هاي بدني و ورزشي تاكيد مي كرد. افزون براين، با توجه به اهميت متغيرهاي نوروتيسم و برونگرايي، از نتايج اين مطالعه مي توان در مداخله هاي رفتاري به شكل تقويت برونگرايي و تضعيف نوروتيسم به منظور تقويت گرايش افراد به مشاركت در فعاليت هاي مختلف ورزشي استفاده كرد.

واژگان کليدي: نوروتیسم؛ برونگرایی؛ فعاليت بدني؛ مدل گرانشی؛ مدل رشدی

جهت دریافت نسخه کامل مقاله کلیک کنید

مقاله دکتر مسعودنیا، با عنوان :

« رابطه حمایت اجتماعی ادراک شده با خطر بروز اختلال افسردگی پس از زایمان»

در مجله علمی و پژوهشی مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران، جلد 24، شماره 70 (1390-4) منتشر شد.

چکیده

زمینه و هدف: افسردگی پس از زايمان، نوعي اختلال خلقي است كه طي سال نخست بعد از زايمان اتفاق افتاده و تاثير منفي بر عملکرد رشدی و رفتاری نوزاد، رابطه مادر ـ فرزند و نیز سلامت خود مادر می­گذارد. سبب­شناسي افسردگي پس از زايمان بسيار پيچيده است. يكي از متغيرهايي كه بعنوان يك ريسك فاكتور براي افسردگي پس از زايمان شناخته شده است، حمايت اجتماعي است. پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه ميان حمايت اجتماعي و مولفه هاي آن با بروز اختلال افسردگي پس از زايمان انجام شده است.

مواد و روش: اين تحقيق، در قالب روش پيمايشي و بصورت مقطعي و در خرداد ماه 1388 انجام شده است. داده ها، از 140 مادر كه 5 هفته از زايمان آنها سپري شده بود و جهت دريافت مراقبت­هاي پس از زايمان به دو مركز بهداشتي ـ درماني شهید اكبري و شهید مطهري شهر يزد مراجعه كرده بودند جمع­آوري شد. ابزار گردآوري داده ها، مقياس حمايت اجتماعي ادراك شده (PSSS) و پرسشنامه افسردگي بك (BDI) بود. داده­ها به کمک نرم­ افزار SPSS و با استفاده روش تحلیل مولفه­ های اصلی، همبستگی مرتبه صفر پیرسون و رگرسیون چندگانه سلسله­مراتبی تحلیل شدند.

یافته ها: نتايج تحقيق، همبستگي منفي معناداري ميان افسردگي پس از زايمان و حمايت اجتماعي ادراك شده كلي (001/0 < p)، مولفه حمايت از سوي خانواده (001/0 < p)، حمايت از سوي ديگران مهم (001/0 < p) و حمايت از سوي دوستان (05/0 < p) را نشان داد. رگرسيون چندگانه سلسله­مراتبي نيز نشان داد كه متغيرهاي اجتماعي ـ جمعيت­شناختي سن و جنسيت نوزاد در مدل اول، 6/5 درصد و مولفه هاي حمايت اجتماعي، 6/12 درصد از واريانس افسردگي پس از زايمان را تبيين كردند.

نتیجه گیری: با توجه به نتايج اين تحقيق، فقدان يا تضعيف حمايت اجتماعي در فاز پس از زايمان مي تواند يك ريسك فاكتور نيرومند براي افسردگي پس از زايمان تلقي گردد. بنابراين، لازم است براي پيشگيري از اثرات منفي افسردگي پس از زايمان، مداخله­هاي اجتماعي و رفتاري به منظور آموزش و ترغيب خانواده ­ها، شبكه­ هاي خويشاوندي، ديگران مهم و دوستان در جهت ارائه حمايت اجتماعي به زنان در فاز بعد از زايمان و يا در دوره بارداري صورت گيرد.

كليد واژه ها: افسردگي پس از زايمان؛ حمايت اجتماعي؛ حمايت خانواده؛ حمايت ديگران مهم؛ حمايت دوستان

برای دریافت کامل مقاله کلیک کنید

مقاله دکتر مسعودنیا در مجله علوم رفتاری، دوره 5 شماره 2، تابستان 1390 منتشر شد. عنوان مقاله:

رابطه بين تيپ شخصيتی D و مولفه های آن با سلامت عمومی در دانشجويان

چکيده

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف تعيين تفاوت ميان دانشجويان با شخصيت تيپ D و شخصيت غير تيپ D از نظر سلامت عمومي انجام شده است.

روش: اين مطالعه در قالب يک طرح پيمايشي و بصورت مقطعي و بر روي 248 نفر از دانشجويان دانشگاه يزد انجام شد. اين دانشجويان با روش نمونه گيري تصادفی طبقه­اي از هفت گروه آموزشي انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه سلامت عمومي (GHQ) و پرسشنامه شخصيت تيپ (TDPQ)  بود.

يافته ­ها: تفاوت معناداري ميان پاسخگويان با شخصيت تيپ D و دانشجويان با شخصيت غير تيپD از نظر سلامت عمومي بطور کلي (001/0>P) و از نظر مولفه هاي علائم جسماني (01/0>P)، اضطراب/ بيخوابي (001/0>P)، بدکاری اجتماعي (01/0>P) و افسردگي شديد (001/0>P)  وجود داشت. تحليل رگرسيون چندگانه سلسله مراتبي نشان داد که مولفه هاي هيجان پذيري منفي و بازداري اجتماعي از  سازه شخصيت نوع D، 7/8 درصد از واريانس متغير سلامت عمومي را تبيين نمودند.

نتيجه­ گيري: شخصيت تيپ D،  یک ریسک فاکتور بسيار نيرومند برای سلامت عمومي دانشجويان است. بنابراين بمنظور تقویت سلامت عمومی دانشجویان، باید از مداخله­هاي رفتاری در جهت رفع یا تخفیف این ویژگی شخصیتی استفاده کرد.

واژگان کليدي: شخصيت تيپ D ؛ هيجان پذيري منفي؛ بازداري اجتماعي؛ سلامت عمومي

برای دریافت کامل مقاله کلیک کنید